Vorige week stond ik in een portiekflat in Palenstein waar Sietske me gebeld had. Ze had ’s ochtends een vochtplek op het plafond gezien, en tegen de middag druppelde het water al bij de benedenburen naar binnen. Binnen 25 minuten stond ik bij haar, en wat bleek? De originele kit rond haar douchebak uit 1975 was compleet vergaan. Dat is precies het probleem met lekkage badkamer Zoetermeer: het begint vaak klein en onopvallend, maar escaleren kan razendsnel.
In oktober zie ik dit soort situaties vaker. De herfst brengt temperatuurschommelingen die oude materialen extra belasten, en veel mensen realiseren zich pas dat er iets mis is wanneer de schade al zichtbaar wordt. Gemiddeld kost een badkamerlekkage tussen de €2.400 en €4.800 aan schade, en dat zijn alleen de herstelkosten. De ellende en overlast tel je niet eens mee.
Waarom badkamers lekken: de drie hoofdoorzaken
Na 25 jaar in dit vak zie ik steeds dezelfde patronen terugkomen. De meeste lekkages vallen in drie categorieën, en elk heeft zijn eigen karakteristieken.
Versleten kit en voegen (38% van alle lekkages)
Kit is eigenlijk een tijdelijke oplossing die we permanent gebruiken. In Zoetermeer zie ik vooral problemen in woningen uit de jaren 60 en 70, zoals veel portiekflats in Palenstein. Die originele siliconenkit gaat gemiddeld 5 tot 8 jaar mee, maar veel mensen vervangen het pas als het zwart wordt of loslaat.
Het verraderlijke is dat kit van binnenuit achteruitgaat. Je ziet aan de buitenkant misschien alleen wat verkleuring, maar achter die laag sijpelt al weken water weg. Dat water kruipt tussen de tegels en de wand, verzamelt zich in de vloer, en voor je het weet heb je schimmel in je spouwmuur.
Tussen haakjes, in historische woningen in het Dorp zie ik vaak dat mensen authentieke voegen willen behouden. Dat begrijp ik, maar oude cementvoegen zijn poreus geworden. Daar helpt geen enkele behandeling meer tegen, die moeten gewoon vernieuwd worden.
Leidingschade (27% van alle lekkages)
Leidingen zijn eigenlijk net als banden op je auto: ze verslijten, maar je ziet het pas als het te laat is. In Palenstein hebben ze tussen 2015 en nu grootschalig de oude AC-waterleidingen vervangen door PE-leidingen. Dat was geen luxe, want die asbestcement leidingen uit de jaren 60 gingen massaal kapot.
Wat ik vaak zie is dat de aansluitingen het eerste begeven. De plek waar je flexibele slang aansluit op je kraan, of waar je leiding door de muur gaat. Daar werken verschillende materialen tegen elkaar, en door temperatuurverschillen ontstaan spanningen. In de herfst is dat extra risicovol, omdat de verschillen tussen dag en nacht groter worden.
Bij Johannes in het Dorp had ik vorig jaar een interessant geval. Historisch pand uit 1680, en ergens achter de lambrisering zat nog een originele loden leiding. Die was niet kapot, maar het koper dat erop aangesloten was wel. Twee verschillende metalen die elkaar aanraken, dat gaat op termijn altijd corroderen.
Installatiefouten (21% van alle lekkages)
Dit is misschien wel de meest frustrerende categorie, omdat het vaak voorkomen had kunnen worden. Het Bouwbesluit stelt duidelijke eisen: waterdichtheid tot 1,2 meter hoogte, en 2,1 meter bij een douche. Maar ik zie regelmatig dat daar creatief mee omgegaan wordt.
Vorige maand deed ik een inspectie bij een renovatie in Palenstein waar een aannemer de waterdichte membraan maar tot 80 centimeter had aangebracht.
